De plagende esthetiek van Ro-Nalt Schrauwen

Het beeldend aftasten van grenzen, gevuld met symboliek en met steeds meer lef 

Wanneer is iets pesten? Wanneer plagen? Wanneer kunst? En wat is dan plagende kunst? Ro-Nalt Schrauwen (1961) laat zich inspireren door levensvragen en wil de kijker iets leren of juist vanuit een ander perspectief laten zien. Hierbij gaat hij steeds een stapje verder en zoekt hij grenzen op. De lijnen van een vrouwenlichaam gegraveerd of gehakt in steen. Jezus ‘gekruisigd’ bij het kruis van een vrouw. Langzaam jaagt hij de toeschouwer subtiel op stang, als een jochie dat aan het plagen is. Want op het moment van verwarring of bij een lichte shockreactie blijft de toeschouwer bij de les.

Liefdesverstrengelingen tussen uitersten

Zijn meest uitdagende serie is ‘Love? Jezus!’. Dit is een reactie op hoe vrouwen worden behandeld door de eeuwen heen. Als er iets niet samengaat met seksualiteit is het geloof. Hoewel ook in het christendom vele dames schaars gekleed worden afgebeeld, zouden ze eeuwig hun maagdelijkheid moeten behouden. Juist door deze tegenpolen samen te brengen wordt een vervreemdend beeld opgeroepen. Afbeeldingen van naakte dames smelten samen met iconische afbeeldingen van Bijbelse figuren. In sommige composities ontstaat een liefdesverstrengeling tussen die twee uitersten. Waarom zou alles zo gescheiden moeten zijn? Heeft dit te maken met de angst voor vraatzucht, jaloezie of toch enkel lust? Stuk voor stuk ethische beelden die vragen blijven oproepen.

Aanstootgevende kunst?

‘Love? Jezus!’ riep zoveel commotie op dat de serie werd geweigerd voor een tentoonstelling. Vanaf dat moment behoort Ro-Nalt tot een select groepje dat aanstootgevende kunst maakt. Is het plagen nu pesten geworden? Of is dit enkel een zoektocht om zichzelf en ons er meer bewust van te maken hoe wij in het leven staan?


Met een opmerkzame blik komen de esthetische lijnen van het vrouwelijk lichaam tevoorschijn. In de oppervlaktes, maar voornamelijk in het spel van de lijnen.